Saturday, 28 June 2014

ಮಡಿ - ಮೈಲಿಗೆ.
ಮಡಿ, ಮಡಿ, ಮಡಿಯೆಂದು ನೂರು ಅಡಿ
ಏಕೆ ಹಾರುವಿಯೆಂದು, ಯಾರೋ
ಸಂತರು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಬೇರೆಯವರು ಮುಟ್ಟಿದರೆ
ಮಡಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮೈಲಿಗೆ ಆಗುತ್ತೆ
ಅನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆ ನೋಡಿ ನಗು ಬರುತ್ತೆ.
ಮುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಮೈಲಿಗೆಯಾಗಲು
ಮೈಲಿಗೆಯೇನು ಕರೆಂಟೇ?
ಅಲ್ಲಾ, ಮೈಲಿಗೆಯವರು ಮಡಿಯವ್ರನ್ನು,
ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮಡಿಯವರು ಮೈಲಿಗೆಯಾಗುತ್ತರಂತೆ,
ಹಾಗಾದರೆ ಮಡಿಯವರು ಮೈಲಿಗೆಯವರನ್ನು
ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮೈಲಿಗೆಯವರು ಮಡಿಯಾಗ ಬಾರದೇಕೆ?
ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಕಾಡುತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ, 1950, 1960ರ
ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ವಿಪರೀತವಾಗಿತ್ತು.
ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಇದು ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ,
ಈಗಲೂ ಸಹ ಈ ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆಯ
ಹಾವಳಿಯನ್ನು, ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಮಠಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಬರುವಾಗ, ಅವರ ಸುತ್ತಲಿನ
ಪರಿಚಾರಕರು, "ದಾರಿ ಬಿಡಿ, ದಾರಿ ಬಿಡಿ,
ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಬರುತಿದ್ದಾರೆ,ಮೈಲಿಗೆ ಆಗುತ್ತೆ"
ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.
ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮೈಲಿಗೆಯೆಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಮಿಥ್ಯವೇ.
ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ "ಶುಚಿ" ಯೆ ಮಡಿ, "ಅಶುಚಿ" ಯೆ ಮೈಲಿಗೆ,
ಬಾಕಿ ಆಚರಣೆಗಳು ಬರೀ ಕಂದಾಚಾರ ಮಾತ್ರ.
*********
28.06.2014